เพื่อนๆหรือหลายๆคนที่รู้จัก
Jaew ทั้งจากบล็อก และแบบส่วนตัวนั้น น้อยคนนักที่จะรู้ว่า
Jaew นะ เคยเป็นนางรำนางละครมาก่อน สงสัยเพราะด้วยบุคลิกละมังที่ทำให้หลายๆคนคิดแบบนั้น แต่ก็จริงอะ หลายคนคิด ต้องรู้จักเรานานๆมาก หรือสนิทกันมากถึงจะรู้ว่าเราสามารถ รำไทยได้ เต้นได้ 55+ พูดไปแล้วยังขำตัวเองเลย ว่าศิลปะการแสดงแบบนี้จะเข้ากับเราได้ยังไง แต่ก็ต้องเชื่อละ เพราะัมันคือสิ่งที่เรา สามารถทำได้จริงๆ และก็ทำได้มานานแล้วด้วย
พูดไปเดียวหาว่าเราพูดเล่นอีก อะงันเราไปดูหลักฐานกันเลยดีกว่า เอาแค่บ้างส่วนนะ เพราะบ้างงานเราก็ไม่ได้ถ่าย...(ไม่ค่อยชอบถ่ายรูปเวลารำเพราะตอนมอปลายรำบ่อยมาก บ่อยจนชิน)
งานนี้รำ แพรวากาฬสินตอนมัธยม ต้องขอโทษด้วยที่ภาพไม่ชัดเพราะใช้กล้องโทรศัพซึ่งตอนนั้นมันยังไม่ค่อยชัดเท่าไร(บอกถึงอายุ..)
Jaew นี้คนกลางนะจร้า ถ่ายกับรุ่นน้อง
เสียดายภาพไม่ชัด..
นอกจากรำเเล้วยังสามารถเป็นเชียร์ลีดเดอร์ได้ด้วยนะ คนกลางอะเราเลย
นี้แค่ชุดเช้านะ
เรายังมีชุดบ่าย อยู่ตรงกลางเหมือนเดิมไม่ได้พิเศษหรือเก่งกว่าคนอื่นนะ ตัวเราเล็กเรียกง่ายๆว่าเตี้ยนั้นเอง
นอกจจากจะเป็นเชียร์ลีดเดอร์แล้ว ยังเป็นทีมงานทำสเตนเชียร์อีกด้วย เหนื่อยมาก แต่มันส์สุดๆ
เห็นยังว่าอยู่กลางตลอดจริงๆ ก็เพราะเตี้ยนั้นเหละ เสียงดังอีกตั้งหาก เลยกลายเป็นหัวหน้าลีด สั่งลีดด้วยนะ ที่เป็นหัวหน้าไม่ได้เก่งนะ แต่เสียงดังแล้วเตี้ยเลยมาอยู่ตรงกลางสั่งลีดด้วย 555+
อูยตายภาพนี้เห็นวันที่ด้วยแสดงถึงความเก่าของรูปนี้ เออแสดงโขนเป็นเทพธิดานางฟ้าอะโฮ้ เป็นยังไงละ เป็นนางฟ้าสะด้วย ที่ถ่ายนี้เพื่อนนะคะ เล่นเป็นพระนารายณ์
นี้งานเลี้ยงจบมอ 6 คู่เดิม เพราะเธอคือเพื่อนสาวที่สนิทกับเรา้เอง
ทั้ง มอ 6 มีอยู่ชุมนุม โขนละครเท่าที่เห็นนีเ้หละ จริงๆมีอีก 2-3 คน แต่ไปเป็นตากล้อง กับช่วยแต่งตัว
โอ้ยเซง พอรู้เดี่ยวไม่ชัดอีกแล้ว ใครมันจงใจถ่ายปะเนี้ย -*-
งานสุดท้ายก่อนจบ มอ 6 แสดงโขน เป็นนางสีดาสะด้วย เป็นยังไงและก็คู่เดิม 555+
อันนี้ถ่ายกับกวางทองรุ่นน้องที่แสนน่ารัก ^^ พูดแล้วก็คิดถึง
ตอนนี้เรียนอยุ่มหาวิทยาลัย ปี 1แล้ว แต่งานยังไม่เยอะเลยกลับไปช่วยงานที่ โรงเรียน บ้าง(เราคนขวานะ เรากับรุ่นน้องคนนี้หน้าคล้ายกันมาก)
รูปนี้เราคนขวาสุด
เออคือชุดมันใหญ่นะเราไม่ได้อ้วก 55+
พอมาอยู่มหาวิทยาลัย ก็ยังมีงานรำบ้าง นิดๆน้อยๆชุดนี้รำเพลงสีนวล
ชุดนี้เปิดงานแก้งรวมช่อปี 2011(คนขวาสุดเราเอง เตี้ยจริงๆ)
ชุดนี้ ปฐมนิเทศ ปี 2010
ถึงตอนนี้เราเอง จะไม่ค่อยได้รำหรือแสดงเกี่ยวกับศาสตร์ในด้านนี้สักเท่าไร แต่เราก็ถึงว่าเป็นสิ่งที่น่าภูมิใจมาก เพราะมันเป็นอะไรที่สื่อถึงความเป็นไทย และเราก็เป็นส่วนหนึ่งที่ไม่ทิ้งความเป็นไทย (พูดแล้วเท่เป็นบ้าเลยว่ะ)
